Wachttijd
Geschreven door Loes

Tot mijn 40ste heb ik met veel plezier gewerkt als productiemanager binnen de modebranche. Op een bepaald moment begon er iets te knagen, ik wilde iets anders doen en wist niet precies wat. Ik wist alleen dat ik met mensen wilde werken in plaats van met producten.
Ik besloot te stoppen met wat ik deed om me te oriënteren op een nieuwe stap.
Dat was bijzonder oncomfortabel. Waar het altijd duidelijk was wat ik deed, wie ik was en wat ik wilde, wankelde dat beeld nu voor mijzelf. Ik voelde dat het ene niet meer paste en wist niet precies wat het andere was.
Ik vond het lastig om met deze onduidelijkheid om te gaan, het ‘niet weten’ als of ik in een wachtkamer zat, niet wetend waar ik precies op wachtte.
 
Na een oriëntatie van twee jaar ben ik me gaan richten op werving & selectie in de modebranche. Ik werk nu met mensen in dezelfde branche waarin ik hiervoor met de producten werkte. Achteraf gezien een heel logische stap, toch duurde het twee jaar voordat ik op dit idee kwam.
Een ‘wachttijd’ van twee jaar waarin ik als het ware gerijpt werd voor de volgende stap, waarin ik wellicht zelfvertrouwen kon ontwikkelen om deze stap te bedenken. Ik kan niet concreet benoemen wat er in die twee jaar gebeurd is. Toch is deze tijd nodig geweest om bewust te worden van wat achteraf gezien zo simpel lijkt.
 
In mijn werk als recruiter kom ik regelmatig mensen tegen die al langere tijd op zoek zijn naar hun volgende stap. Mensen met veel capaciteiten, met mooie loopbanen en met een wens om weer aan de slag te gaan. Toch lukt het hen op de één of andere manier niet direct om de juiste stap te vinden. En dan opeens, na een lange tijd van onzekerheid, frustratie en niet weten, komt daar een nieuw spoor in zicht.
Soms is dat in het verlengde van wat ze voorheen gedaan hebben en soms ligt het in een compleet andere richting. Alsof men innerlijk afgestemd geraakt is voor iets wat hen meer vervult, iets dat zo goed bij hen past dat het bijna vreemd lijkt dat ze daar niet eerder op gekomen zijn.
 
Al is moeilijk concreet te maken wat er gebeurt, die wachttijd is nooit voor niets!
Heb jij wel eens in deze ‘wachtkamer’ gezeten?
 
4 april 2023

Moeilijke gesprekken

Moeilijke gesprekken

Toen ik 23 jaar geleden met zwangerschapsverlof was kreeg ik vlak voor de uitgerekende datum een aangetekend schrijven van mijn werkgever waarin mijn ontslag bevestigd werd.Ik...

Lees meer
Wees vooral jezelf

Wees vooral jezelf

“Oh Loes, ik heb het gesprek zo verknald! Dit gaat echt niks worden”, zei de vrouw die net uit een sollicitatiegesprek kwam. De HR-dame was in het gesprek stevig gaan doorvragen...

Lees meer
Zwanger

Zwanger

Toen ik in 1999 met zwangerschapsverlof ging voor mijn eerste kind ontving ik twee dagen voor de bevalling een aangetekend schrijven waarin mijn ontslag bevestigd werd. Ik was...

Lees meer